من و تو،
چون دو مسیر متوازی
دیریست
یار و همره شده ایم،
به امیدی که پس از کم شدن فاصله ها،
عاقبت هر دو به یک جاده خواهیم رسید.
کاش میدانستی،
که دو خط متوازی هرگز،
میل دیدار تلاقی نکنند.

        از سروده هایم در جوانی که در هیاهوی زمانه گم شد!